Afdrukken
(Leestijd: 2 - 3 minuten)
1 1 1 1 1 Rating 5.00 (1 Vote)

Een nieuw jaar is terug gestart. Al onze goede voornemens kunnen starten.

Ikzelf heb me voorgenomen om meer tevreden te zijn! Een jaar waarop ik mezelf zal trainen om tevredenheid en vreugde te beleven.
Volgens Brené Brown leven we in een cultuur van schaarste. En schaarste is het probleem van ‘nooit genoeg’.  Volgens haar gedijt een gevoel van schaarste  in een cultuur waarin iedereen heel erg bezig is met het idee dat er gebrek is aan van alles, van veiligheid en liefde tot geld en grondstoffen. We besteden buitensporig veel tijd aan piekeren over hoeveel  we hebben, willen of niet hebben, en hoeveel andere mensen hebben, nodig hebben en willen.

We piekeren, we maken ons zorgen over de toekomst, over onszelf, over onze kinderen, de toekomst van onze kinderen, over onze job, onze job in de toekomst , …..  zorgen, zorgen, zorgen, ….
We evalueren onszelf en komen tot de constatatie dat het niet goed is. We gebruiken maatstaven die anderen ons opleggen, maatstaven die bepaald worden door media, door fantasie, door utopie, door verkeerde interpretaties. We zien hoe anderen het doen, we horen hoe fantastisch zij het hebben en gebruiken deze informatie om onszelf te evalueren en te minimaliseren.
Indien dit dan nog eens gekleurd wordt door onze angst ( cfr blog oktober 2015), is het alsof we onszelf vastgeketend hebben met allemaal waarden en normen die de nadruk leggen op ons ‘gevoel van schaarste’. Wat ons brengt in ons ‘nooit genoeg’-leven naar:

Het probleem is dat alles in de toekomst fictief is en niet bestaand. Het probleem is dat de toekomst gebouwd wordt op het NU. En het ‘nu’ staat open voor creatie! Maar dan moeten we wel durven creëren, dan moeten we durven ‘onszelf’ laten zien, los van de angst, met de kans tot mislukken.

Dat brengt ons terug naar de vraag: Wie ben ik? Wat kan ik? Waar ben ik goed in? Een vraag die elk jong kind van nature vol enthousiasme zal beantwoorden. Een vraag die enkele jaren later in stilzwijgen belandt omdat de schaarste optreedt: het is nooit genoeg …  en moet ook  ‘nooit genoeg’ zijn want anders ben je een stoefer. Je mag niet meer zeggen waar je goed in bent of waar je denkt goed in te zijn!

De twijfel slaat toe en men weet het niet meer!  De maatschappij/het maatschappijbeeld begint te bepalen waar iemand goed in is afhankelijk van zijn resultaten en zijn prestaties. We nemen uiterlijke waarden en normen op als referentiekader om onszelf te bepalen en een plaats te geven. We vergeten onszelf!
De vraag blijft bestaan: Wie ben ik? Wat wil ik? Wat heb ik nodig?
Drie heel essentiële vragen om het gevoel van rijkdom te ervaren. Drie essentiële vragen om als basis te leggen om onszelf te laten groeien in vreugde en tevredenheid.
Drie essentiële vragen om het ‘nooit genoeg’ gevoel  te laten omvormen tot ‘voor NU is het genoeg’ gevoel!

2016wordt het jaar van de rijkdom. Het jaar waarin een besef van waarde kan groeien.  Waarin vreugde en tevredenheid overheersen.
In ieder geval …  daar streef ik naar.